ilk ve çift; yok daha fazlası.
günler sonra elim vardı yazmaya cesaret topladım. ve o günden beri adını hiç anmadım ben hep sustum huzursuzluk oldu bolca duygularıma ayna tutan mars parıltısı. vazgeçmeyen sülüklerde var...
çünkü sen bir ölüsün.
çevrelenmiş bir kan pıhtısı gibi üretken olamayanların ülkesinde ölmek vardı. nedeni bilinmesede ölüme bakıyor gözlerim kırık dökük ağaçlara tanrı hatırlatmasıydı güzelim ürkek bir çocuk edasıyla yanıma yaklaştın sen geçen...
bağışlamak.
kafatasına üşüşen notalar olmadan yazmak daha acı verici özellikle o bariton ses ve gitarın çığlığı.. kesinlikle gün geçtikçe bir gurbet oluyordu kendi içimde ben. umutsuz değilim artık...
gang.gang.bang
şimdiden söylemeliyim şiire benzetmemek için uğraşıyorum hayatımı, bu yazımı herşeyimi. sahip olduğum herşeyi. hayatla dalga geçme lüksüne kavuştum manevi zenginliğimle ve bana uyuz olan her bebeye sıkıntı...
nerdesin be kadın?
nerdesin ben kadın? yaşadıklarımızı ben geride bıraktım ama suçlu senmişsin gibi kızıyorum sana. küfrediyorum bazen adına, üflemiyorum artık dumanları çabuk gitmek için. hüzünleniyorum bir miktar ağlamak için, bakıyorum...
şansın açıklanışı.
şans dediğin ölüme empoze edilmiş tesadüflerdir, beklediğin otobüsün ikibuçuk saat sonra gelmesi gibi yıllar önce dinlediğin şarkıyı aklına takmış söylerken radyoda denk gelmen kadar tesadüf. ilginç tesadüf yoktur...
robot kanı.
bugün.. sensizliği bir kez daha hissettim parmak uçlarımda senin devrinde baktığımda aynaya, gözlerimde gözlerini görürdüm şimdilerdeyse sadece bir çift kahverengi leke görüyorum.. ilk kez başka birilerinde aradım seni,...
beni benden çal, sonra gel beni bana sat.
hayatın uğruna hayatını uğurlayan sevgilinin borcunu nasıl ödersin ki sen? her bir şehir unutturdu beni kendimden. uzun bir hayatım olmasa da olur, ne ağlayan bebekler, ne etrafta...
yeni bir başlangıç
bu işler facebook'tan olacağa benzemiyordu zaten, bir blog'a ihtiyacım olduğuna karar verdim.bu günden sonra denemelerimi vs. ilgi çekici her çeşit dökümanı burada paylaşacağım.ilgileneceğini düşündüğünüz insanlarla...
yalanların reaksiyonu.
ben ki boş bir kıyı meyhanesinde en narin notaları dinlerdim,biraz daha yükselsem plutona ulaşacakmışım gibi.son limana yaklaştıkça katran kaplı kırık dökük takam, bir miktar daha...
